Eνα νέο μοντέλο ενημέρωσης ξεκίνησε ήδη στη Νέα Φιλαδέλφεια και τη Νέα Χαλκηδόνα. Από εδώ, μπορείτε καθημερινά να ενημερώνεστε για ό,τι συμβαίνει στην πόλη μας, αλλά και να γίνετε ΕΣΕΙΣ ο ρεπόρτερ, που θα μας στέλνετε ό,τι βλέπετε γύρω σας και σας κάνει εντύπωση. Σας περιμένουμε στο mail ta.pragmata@yahoo.gr

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

Εξομολόγηση ενός δημοσιογράφου...

Στο τέλος του χρόνου αγγίζω μισό αιώνα ζωής. Αυτό το κείμενο σήμερα στο aixmi.gr είναι μια δημόσια εξομολόγηση. Σχεδόν τρείς δεκαετίες κατάφερα να επιβιώσω με αξιοπρέπεια στη δημοσιογραφία. Πάλεψα τίμια και πολύ σκληρά σε ένα επάγγελμα που, αν ήξερα με τι τέρατα θα έμπλεκα, φυσικά και
δεν θα το έκανα. Όσο και να το λάτρευα.
Δεν είμαι τρελός. Εννοείται ότι, πλέον, γνωρίζω πολύ καλά πώς και με ποιους θέλω να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου. Εννοείται ότι ξέρω ποιοι με αγαπούν. Φυσικά και ποιοι με μισούν. Όχι γιατί τους πείραξα ή τους ενόχλησα. Αλλά γιατί δεν μπορούν να πιστέψουν ότι σε αυτή τη ζωή υπάρχουν και αγνοί άνθρωποι σε όλα τα επαγγέλματα.
Εν προκειμένω τίμιοι δημοσιογράφοι. Που «χαλάνε την πιάτσα» των λαμόγιων.
Που δεν ανήκουν σε κομματικούς καταλόγους. Που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να έχουν υγεία οι ίδιοι και η οικογενειά τους (αλλά και φυσικά όλοι οι άνθρωποι), τη δουλειά τους και λίγα χρήματα για να ζούνε με ψηλά το κεφάλι.

Πόσα θέλουν δύο άνθρωποι για να ζήσουν με έξι σκυλάκια (αν μετράνε για ζωές τα σκυλάκια, γιατί κάποια κτήνη δεν θεωρούν τα ζώα πλάσματα του Θεού).
Για ένα καθημερινό απλό πιάτο φαί και το σούπερ μάρκετ.
Για τη βενζίνη της μοτοσικλέτας.
Για το ενοίκιο του σπιτιού.
Για τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, του νερού και του τηλεφώνου.
Για λίγη θέρμανση το χειμώνα.
Για κανένα φάρμακο αν χρειαστεί.
Για την εφορία. Και αν περισσέψουν λίγα ευρώ για την. υπέρτατη πολυτέλεια μιας ταβερνούλας και ενός σινεμά το μήνα! Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Όπως άλλωστε υποθέτω αυτό επιζητεί και η πλειονότητα των Ελλήνων. Μια αξιοπρεπή ζωή.
«Μα κοτζάμ δημοσιογράφος με 28 χρόνια στο επάγγελμα και έχεις πρόβλημα επιβίωσης με την μακρόχρονα άνεργη συντροφό σου; Μας κοροιδεύεις;
Εσύ και οι άλλοι δημοσιογράφοι δε «δουλεύατε» τον λαό τόσα χρόνια και γίνατε ένα με τους πολιτικούς»;

Για να τελειώνει το παραμύθι. Ανήκω στους δημοσιογράφους – ευτυχώς υπάρχουν αρκετοί -που δεν κορόιδεψαν κανέναν πολίτη και δεν έδωσαν χειραψία σε πολιτικούς. Από το 1986 ζω μόνο – βλέπετε καλά τη λέξη μόνο- με το μισθό μου της εκάστοτε νόμιμης σύμβασης. Η οποία τους τελευταίους μήνες έγινε κουρελόχαρτο με βάση έναν αντισυνταγματικό νόμο της κυβέρνησης με το φασιστικό προφίλ και κατάντησα να αμείβομαι εικονικά με 1100 ευρώ! Και λέω εικονικά γιατί είμαι απλήρωτος από τον Ιούνιο και δεν ξέρω αν θα ξαναπληρωθώ.
«Και πως ζεις ρε αρχηγέ»;
Δεν έχω άλλη απάντηση, όσο κι αν δεν ικανοποιήσει τους κακοήθεις: Ζω στα όρια της μίνιμουμ αξιοπρέπειας και, για πρώτη φορά ευτυχώς, οι φίλοι σπρώχνουν το αυτοκίνητο που έμεινε από βενζίνη στην ανηφόρα. Δεν άπλωσα ακόμη το χέρι.
Δεν ξέρω πόσο θα αντέξω. Έχω ακόμη εγκαρτέρηση.
Πάντως, όσο είμαι όρθιος, θα προσπαθώ να χαμογελώ, όπως μου έγραψε φίλος σε ένα μήνυμα ψυχής. Και σίγουρα δεν θα τα βάλω ποτέ με τη Μέρκελ, το Φούχτελ
και τον Τόμσεν.

Δεν θα ξεφτιλιστώ να κάθομαι οκλαδόν κάνοντας κατάληψη στη λεωφόρο Κηφισίας -όπως με παρότρυνε συνδικαλιστής του κώλου- ώστε με αυτό τον τρόπο να διεκδικήσω τα δεδουλευμένα μου.
Δεν θα θεοποιήσω τον Τσίπρα. Δεν θα υποστηρίξω το λόμπι της δραχμής με το σαθρό επιχείρημα «αφού αρχίζω να υποφέρω κι εγώ ας υποφέρουν όλοι».

Γνωρίζω πολύ καλά ποιοι οδήγησαν στ’ αλήθεια εμένα και εκατομμύρια Έλληνες σε αυτό το ψυχικό άχθος. Δεν είναι η τρόικα. Γιατί αν δεν είχε λεηλατηθεί η Ελλάδα δεν θα χρειαζόμασταν δανεικά. Το ξαναγράφω ποιοι είναι, για τελευταία φορά, ώστε να έχω απόλυτα ήσυχη τη συνειδησή μου:
Η συντριπτική πλειονότητα του εσμού που αποτελείται από προδότες πολιτικούς, φοροφυγάδες -οικονομικούς δολοφόνους της πατρίδας, απατεώνες επιχειρηματίες και ανεγκέφαλους συνδικαλιστές σε όλα (μα σε όλα) ανεξαιρέτως τα επαγγέλματα.
Όλοι αυτοί οδήγησαν περίπου 2.000.000 ανθρώπους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, ελεύθερους επαγγελματίες και εμπόρους στην ανεργία (αυτόν τον καθημερινό μικρό ψυχικό θάνατο), την υποαπασχόληση και τη δουλεία.
Εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους στην ανέχεια και την απόγνωση.
Και δεκάδες χιλιάδες φιλότιμους πατριώτες δημοσίους υπαλλήλους στην απελπισία. Έστω κι αν υπάρχουν άλλες τόσες δεκάδες χιλιάδες άχρηστοι και παρασιτικοί δημόσιοι υπάλληλοι.

Ξέρετε γιατί; Για να διάγει πολυτελή βίο η ελίτ της πολιτικής ζωής. Για να μη χάσουν τα προνόμια και τις «καρέκλες» τους κομματάρχες και κρατικοδίαιτοι συνδικαλιστές. Οι επαγγελματίες διαδηλωτές. Για να συνεχίσουν να ζούνε σε βάρος των απλών ανθρώπων οι συνταξιούχοι και οι ανάπηροι τσίτες. Και μαζί τους οι φακελάκηδες επίορκοι γιατροί και δημόσιοι υπάλληλοι.
(Κάποιος βάζει υπογραφή και σφραγίδα για να πιστοποιήσει ότι ο ταξιτζής – τυχαίο το επάγγελμα – είναι τυφλός).
Για να διακανονίζει η διοίκηση του ΙΚΑ ρύθμιση οφειλών επιχειρήσεων έως το 2400!
Για να συνεχίσουν να πλουτίζουν οι φοροκλέφτες των νήσων Κέυμαν.
Για εξακολουθήσουν να λειτουργούν δημόσιοι οργανισμοί για «την αποξήρανση της λίμνης Κωπαίδας».
Για να μην αποκρατικοποιείται τίποτα.
Για να εξακολουθήσουν να υπάρχουν επιδόματα «πλυσίματος χεριών», «μεταφοράς φακέλων» και «ζεστάματος μηχανής του οχήματος.
Για να νομιμοποιηθούν 1.000.000 αυθαίρετα και να μην υπάρχει κτηματολόγιο και δασολόγιο.
Για να δηλώνουμε στο εξής το θάνατο των συγγενών μας, ώστε να ταφούν, πληρώνοντας στον συμβολαιογράφο. Επειδή τα ληξιαρχεία δεν έχουν ηλεκτρονικό σύστημα στο έτος 2012!
Για να συμπάσχουν δήθεν με τον φουκαρά, εκφωνώντας πύρινους λόγους από τα τηλεοπτικά παράθυρα δημοσιογράφοι με περιουσίες μαμούθ.

Και μεταξύ μας: Μη δίνετε βάση στις σαχλαμάρες του «τεχνοκράτη» της τρόικας για το σχέδιο εκκένωσης στα ελληνικά νησάκια. Η πραγματική εκκένωση – συνολικά της χώρας μας – βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Αυτή είναι η σοβαρή υπόθεση.
Εκκενώνεται μια ολόκληρη χώρα από τους κατοίκους της και μάλλον δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι.

1 σχόλιο:

  1. « Το θέμα ήταν, είναι και θα είναι ορισμένοι λεγόμενοι μεγαλοδημοσιογράφοι – αλλά, δυστυχώς, όπως αποδείχθηκε αποτελεσματικοί στο «έργο» τους – σφιχταγκαλιασμένοι με τους υπουργούς στο σκοτεινό δωμάτιο της εξουσίας. Είναι οι ίδιοι εξωνυμένοι τύποι, οι οποίοι ακόμη και σήμερα – που εγώ κι εσείς ξεπερνάμε τα όρια επιβίωσης, το ένα μετά το άλλο, κόβοντας και από το φαϊ μας – διορίζονται οι ίδιοι και οι κολλητοί τους σε υπουργικά γραφεία ως μετακλητοί υπάλληλοι στα γραφεία Τύπου, σε ειδικές θέσεις συμβούλων σε δημαρχιακά μέγαρα, στη βουλή, στην ΕΡΤ. Είναι οι ίδιοι εθελόδουλοι που, ακόμη και σήμερα, εξακολουθούν να προσκαλούν στις εκπομπές τους πολιτικές μουτσούνες όπως ο Πετσάλνικος, ο Τραγάκης και όλοι οι υπόλοιποι που γέμισαν τη βουλή με άεργους συγγενείς τους.» (Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012 ΑΙΧΜΗ Αργύρης Κωστάκης)
    Έτσι, για συμπλήρωμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή